กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 364 ข้าไม่เสียดายเงิน แค่เป็นห่วงพี่
ซูจื่อมู่ไล่ตามมาจากข้างหลัง ยกมือพาดไหล่หยางหลินแล้วออกแรงรัดคอเขาไว้ “ตะโกนอะไรนักหนา? ตะโกนอีกทีสิ!”
หยางหลินเอนตัวไปด้านหลัง ก่อนจะยกมือชี้ไปข้างหน้า “ซุ่ยอัน ซุ่ยอัน ทางนั้น ทางนั้น!”
ซูจื่อมู่เงยหน้าขึ้น เห็นซูจื่อหลิงยืนอยู่หลังโต๊ะในทันที เขาชะงักไป มือที่รัดคอหยางหลินค่อย ๆ คลายออก
ซูจื่อหลิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “อะไร ไม่เจอกันเดือนกว่า ๆ ก็จำพี่สาวไม่ได้แล้วหรือ?”
เมื่อได้ยินเสียงของซูจื่อหลิง ซูจื่อมู่ถึงได้สติกลับมา “พี่สาว? มาที่นี่ได้อย่างไร?”
เขาปล่อยหยางหลินแล้วก้าวยาว ๆ ไปหาซูจื่อหลิง น้ำเสียงแจ่มใสแฝงความยินดี