บทที่ 354 มู่กวาเปรี้ยว

บทที่ 354 มู่กวาเปรี้ยว

ซูจื่อหลิงจดจ่ออยู่กับงานมากจนไม่ทันสังเกตว่าท่านย่าซูมายืนอยู่ข้าง ๆ ตั้งแต่เมื่อไร

จนกระทั่งเห็นท่านย่าเริ่มเช็ดขอบไห นางถึงเอ่ยถาม “เสร็จแล้วหรือ?”

“อือ!” ซูจื่อหลิงเงยหน้ามองนางแล้วยิ้ม “เสร็จแล้ว รอท่านปู่กลับมาให้เขาทำทัพพีไม้ไผ่ให้ข้าสักอัน แบบที่ใช้ตักเหล้าน่ะ เอาไว้ตักพริกสับหมักโดยเฉพาะ จะได้ไม่เสีย”

ท่านย่าซูพยักหน้า “กลิ่นหอมดีนะ ตอนนี้กินได้หรือยัง?”

ซูจื่อหลิงพยักหน้าแล้วส่ายหน้า “กินได้ก็จริง แต่ตอนนี้รสชาติยังไม่ค่อยดี ถ้าท่านย่าอยากกิน ตอนเย็นข้าจะสับให้หนึ่งชาม เติมซีอิ๊วหน่อยจะอร่อยกว่า”