บทที่ 342 เก็บโป๊ยกั๊ก

บทที่ 342 เก็บโป๊ยกั๊ก

เพราะไม่รู้ว่าจะหาเจอหรือไม่ อีกทั้งกลัวว่าในป่าจะมีอะไรให้เก็บโดยไม่คาดคิด ทั้งสองจึงสะพายตะกร้าหลังใบใหญ่ไป 2 ใบ แล้วยังเอากระสอบป่านไปอีก 2 ใบ

คิดเสียว่าต่อให้หาอะไรไม่เจอ กระสอบป่าน 2 ใบก็ไม่หนัก เอาติดตัวไปก็แล้วกัน หากเจอของจริง ๆ กระสอบพวกนี้ก็จะได้ใช้ประโยชน์มาก

ทั้งสองจับกิ่งไม้ค่อย ๆ ไถลลงไปด้านล่าง เพราะชื้นมาก ใบไม้จึงมีแต่น้ำ พื้นดินก็ลื่นเป็นพิเศษ ทั้งคู่หงายก้นล้มไปหลายครั้ง (ป่าเฉ่ากั่ว)

พอแหวกต้นเฉ่ากั่วออก ก็เห็นผลเฉ่ากั่วสีแดงเป็นพวง ๆ เต็มโคนต้น เหมือนองุ่นที่ห้อยเป็นพวงใหญ่หลายพวง (ผลเฉ่ากั่ว)