กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 332 นกพิราบตุ๋นรากเร่ว
ซูจื่อหลิงกล่าวว่า “ต้องมีลานด้วย มีบ่อน้ำ แล้วก็ควรมีลานด้านหลังไว้ให้คนพัก จะได้สะดวกหน่อย”
ลู่เยี่ยนพยักหน้า “ร้านแบบนั้นถ้าเช่าก็เดือนละราวสิบตำลึง ถ้าซื้อก็น่าจะสามร้อยตำลึงขึ้นไป”
พอได้ยินราคานี้ ทุกคนก็สูดหายใจเฮือก บิดาของซูจื่อหลิงริมฝีปากสั่น “เจ้าว่าเท่าไรนะ?”
ลู่เยี่ยนตอบ “ประเมินอย่างต่ำก็สามร้อยตำลึงขึ้นไป”
“นี่…ยังสามร้อยตำลึงขึ้นไปอีก” มารดาของซูจื่อหลิงมองซูจื่อหลิงแล้วหันไปมองท่านย่าซู “ท่านแม่ หรือว่าเช่าไปก่อนดีไหม เช่าสักครึ่งปี อย่างไรก็ยังมีทางถอย”
ท่านย่าซูหันไปมองซูจื่อหลิง “เจ้าคิดอย่างไร?”