บทที่ 324 พริกเปลือกขาว

บทที่ 324 พริกเปลือกขาว

ตอนทั้งหลายกลับถึงบ้าน ท่านย่าซูกำลังคัดพริกอยู่ในลาน เสื่อผึ่งแห้งปูอยู่บนพื้น บนนั้นมีพริกเทกองเต็มไปหมด

ท่านย่าซูใช้กรรไกรตัดขั้วพริก พอเห็นเม็ดไหนสีไม่ดีหรือเปลือกขาวก็แยกออกมา

เมื่อเห็นซูจื่อหลิงกลับมา ท่านย่าซูเงยหน้ามองพวกเธอแวบหนึ่ง ก่อนเริ่มบ่น “พริกพวกนี้เจ้าซื้อมาจากไหน? สีดูดีทีเดียว แต่เปลือกขาวเยอะไปหน่อย แบบนี้ตำทำผงพริกก็ไม่ได้ ทิ้งไปก็น่าเสียดาย”

ก่อนหน้านี้ซูจื่อหลิงเคยบอกท่านย่าซูแล้วว่า พริกเปลือกขาวตำออกมาใช้ไม่ได้ ประการแรกคือไม่เผ็ด ไม่มีรสชาติ ประการที่สองคือไม่ติดสี สีซีดขาว ดูไม่น่ากิน

“ข้าให้ขบวนพ่อค้าช่วยขนมาให้ เอามาจากแคว้นเชียนเลยนะ!”

“ไกลขนาดนั้นเชียวหรือ?”