บทที่ 322 เฮอะ

บทที่ 322 เฮอะ

ทุกคนสั่งก๋วยเตี๋ยวคนละชาม กินเสร็จก็หอบเส้นแป้งกับหมั่นโถวออกไป

ซอกเขากลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เมื่อนึกถึงเรื่องที่หอฝูเยว่เคยส่งคนมาก่อเรื่องที่นี่ ครั้นขายเส้นแป้งหมดแล้ว ซูจื่อหลิงจึงไม่ได้เอ่ยปากว่าจะกลับไปเอามาเพิ่ม

สามคนอยู่ที่นี่อย่างน้อยก็ยังมีเพื่อนร่วมทาง หากถอนคนไปอีกคน พอมีคนมาจริง ๆ ตอนนั้นคงรับมือยากยิ่งกว่าเดิม

เพราะไม่ได้ขายเต้าหู้แล้ว ซูจื่อหลิงจึงหมักแป้งเพิ่มเป็นพิเศษ จะได้นึ่งหมั่นโถวเพิ่มอีกสองเข่ง

พักหนึ่งก็ยังไม่มีใครมา ทั้งสามจึงหยิบเคียวไปถางหญ้ารกบริเวณใกล้ ๆ