บทที่ 308 พวกเจ้าทำต่อเถอะ

บทที่ 308 พวกเจ้าทำต่อเถอะ

ชิงอีหยิบห่อผ้าจากด้านหลังมาวางบนโต๊ะ ในนั้นมียา มีด และผ้าพันแผลครบครัน

ชิงอีหยิบผ้าก๊อซส่งให้ลู่เยี่ยน ให้เขาคาบไว้ในปาก

เขาค่อย ๆ ฆ่าเชื้อมีดอย่างไม่รีบร้อน แล้วพูดกับลู่เยี่ยนว่า “ถอดเสื้อผ้า!”

ซูจื่อหลิงรีบออกไป ขอผงยาห้ามเลือดกับผ้าพันแผลจากหลงจู๊หวังมาเล็กน้อย กลัวคนอื่นสงสัย นางจึงกรีดแขนตัวเองไปทีหนึ่ง

ใครจะรู้ว่าเพิ่งได้ยากลับมา ก็ได้ยินเสียงดังมาจากในห้อง

ปฏิกิริยาแรกของนางคือ ลู่เยี่ยนถูกจับได้แล้วหรือ?

แต่จากนั้นนางก็ได้ยินเสียงลู่เยี่ยนดังมา เจือแววหยอกเย้าอยู่หลายส่วน “จุ๊ ๆ! เจ้าเอาใจใส่คนเจ็บแบบนี้หรือ? ข้าขยับไม่ได้ เจ้าช่วยถอดให้หน่อยสิ!”

ซูจื่อหลิง “!!!”