กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 274 พระเอกที่โผล่มาแล้วเหมือนไม่ได้โผล่มา
“ได้มาแล้ว ได้มาแล้ว พี่สาวลูกพี่ลูกน้องของเจ้าทำการค้ามาตั้งนาน ยังจะเก็บเงินแค่นี้คืนมาไม่ได้หรือ?”
ซูจื่อหลิงเหลือบมองเขา “รีบล้างชามของเจ้าไปเลย ในหัวคิดอะไรอยู่ได้ทั้งวัน พวกเราก็แค่ทำการค้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ใครจะมาหาเรื่องกัน เจ้าเห็นข้าเก่งเกินไปแล้ว!”
พอได้ยินนางพูดเช่นนั้น หลี่เจ๋อหลานก็คิดตามแล้วเห็นด้วย วันหนึ่งพวกเขาหาเงินได้แค่ไม่กี่ร้อยเหวิน คงไม่มีใครเห็นอยู่ในสายตาหรอก เขาจึงเลิกคิดเรื่องนั้นอย่างสิ้นเชิง แล้วก้มหน้าล้างชามต่อ
“พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง ยังเหลือวุ้นปิงเฝิ่นอีกเท่าไร?”