กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 271 เดี๋ยวก่อน พวกเจ้ายังไม่ได้จ่ายเงิน!
พอได้วุ้นปิงเฝิ่นมา ทั้งสองก็กินไปคุยไป “อุ๊ย วุ้นปิงเฝิ่นของเจ้าอร่อยจริง ๆ แดดร้อนเปรี้ยงเช่นนี้ได้กินสักชาม ความร้อนอบอ้าวก็หายไปหมดแล้ว”
ซูจื่อหลิงยิ้ม “ที่ไหนกัน นี่เป็นแค่ของกินเล่นที่ข้าลองทำขึ้นมาเอง จะไปเทียบกับพวกท่านที่เปิดหอสุราได้อย่างไร พวกท่านเก่งกว่าต่างหาก”
ก็แค่ยกยอกันทางการค้าไม่ใช่หรือ คิดว่ามีแต่พวกเจ้าที่ทำเป็นหรืออย่างไร
พอได้ยินคำว่าหอสุรา มือที่กำลังตักวุ้นปิงเฝิ่นของทั้งสองก็ชะงัก แล้วมองหน้ากัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเดาออก ทั้งที่ยังไม่ได้เปิดเผยตัวตนเลย
“ฮิ ๆ แม่นางน้อยรู้จักพวกเราด้วยหรือ?” เมื่อเห็นว่านางรู้แล้ว ทั้งสองก็เลิกเสแสร้ง ตั้งใจพูดกันตรง ๆ