บทที่ 264 ขายวุ้นปิงเฝิ่น

บทที่ 264 ขายวุ้นปิงเฝิ่น

ซูจื่อหลิงยิ้มแล้วอธิบาย “ท่านลุง นี่ไม่ใช่เต้าหู้ แต่เป็นวุ้นปิงเฝิ่น ปีนี้ขายเต้าหู้ต่อไม่ได้แล้ว ต้องรอปีหน้า วันนี้เลยเข้าไปในตัวอำเภอลองดูว่าวุ้นปิงเฝิ่นจะขายเป็นอย่างไรบ้าง”

พอได้ยินว่าขายเต้าหู้ต่อไม่ได้แล้ว ท่านลุงหลี่ก็เสียดายเต็มหน้า “น่าเสียดายจริง ๆ เต้าหู้นี่มีคนชอบอยู่ตลอด โดยเฉพาะเวลาอากาศร้อน ใคร ๆ ก็อยากกินสักชาม ทั้งช่วยให้เจริญอาหารและกินกับข้าวอร่อยด้วย”

ท่านลุงหลี่ช่วยยกถังขึ้นเกวียน ยึดให้แน่นแล้วบอกทั้งสอง “นั่งดี ๆ พวกเราจะออกเดินทางแล้ว”