กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 253 ใครน่ะ? ฉันเอง!
“ทางไกลหน่อย เลยกลับมาช้าไปนิด เหตุใดยังไม่นอนอีก กินข้าวกับท่านยายแล้วหรือยัง?” หลิวกุ้ยหลานย่อตัวลงอุ้มเขาขึ้นมา
“ยังเลย รอเจ้าและเจ้ารองกลับมาอยู่ ข้าบอกให้เขากินก่อนแล้วค่อยไปนอน แต่พูดอย่างไรก็ไม่ยอมฟัง” มารดาของหลิวยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วรับคำ
ซูเหวินหยวนกอดคอหลิวกุ้ยหลาน “คืนนี้ท่านยายตุ๋นไข่ให้ข้าด้วย ข้าอยากรอให้พวกท่านกลับมากินด้วยกัน”
ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น มุมปากของหลิวกุ้ยหลานก็ยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ ในใจรู้สึกอบอุ่น “หิวแย่แล้วใช่ไหม ไป กลับบ้านกินข้าวกัน!”