กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 247 คุยกันเล่น ๆ
“แบบนี้จะได้อย่างไร!” ซูจื่อจ้งขมวดคิ้ว “หากบ้านเขาไม่รับซื้อแล้ว ซอสเห็ดของพวกเราก็ขายไม่ออกน่ะสิ?”
“เขาบอกเพียงว่าห้ามขายให้คนในอำเภอหย่งชาง ไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าขายให้คนนอกอำเภอหย่งชางไม่ได้” ซูจื่อหลิงยิ้มตาหยี คนหัวการอย่างเธอจะยอมทำการค้าขาดทุนได้อย่างไรกัน!
ผู้เฒ่าซูและคนอื่น ๆ พักอยู่ครู่หนึ่งก็ทำงานกันต่อ ซูจื่อหลิงเก็บพริกเขียวกับพริกแดงมาหลายกำมือ พอดีเห็นพวกท่านย่าสะใภ้สี่จึงเดินกลับไปด้วยกัน
บ้านท่านย่าสะใภ้สี่เก็บไข่เป็ดสะสมไว้หลายวันแล้ว ตั้งแต่รู้ว่าซูจื่อหลิงต้องการ พวกเขาก็ไม่ได้กินไข่เป็ดอีกเลย เก็บไว้ให้เธอทั้งหมด