กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 242 หอซิ่งฮวา
เห็นเขากินอย่างเอร็ดอร่อย ซูจื่อหลิงก็คิดว่าไม่ต้องแนะนำอะไรเพิ่มแล้ว ดูจากที่หลงจู๊หวังกินข้าวหมดไปชามแล้วชามเล่าก็รู้ว่าอาหารจานนี้ถูกใจเขาแน่นอน
ซูจื่อหลิงไม่ได้เร่งเขา เพียงนั่งรอเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ พอหลงจู๊หวังกินข้าวชามที่สี่เสร็จ ก็เรอออกมา แล้ววางชามกับตะเกียบลง เขายิ้มอย่างกระดากอาย
“ทำให้แม่นางซูเห็นเรื่องน่าขันแล้ว อาหารสองจานนี้พอออกขายจะต้องดังไปทั่วอำเภอหย่งชางแน่นอน ไม่สิ ต้องดังไปทั่วเขตอี้โจวเลยต่างหาก”
“ไม่ทราบว่าแม่นางซูจะขายอาหารจานนี้ราคาเท่าไร? บอกราคามาได้เลย”