บทที่ 240 ต่างก็เป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์

บทที่ 240 ต่างก็เป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์

“ให้พ่อครัวอุ่นสักหน่อยแล้วลองชิมรสชาติดูก็ได้เจ้าค่ะ” ซูจื่อหลิงเตือน

หลงจู๊โบกมือ ส่งสัญญาณให้เสี่ยวเอ้อร์ยกไหเข้าไป แล้วให้พ่อครัวอุ่นสักชาม

หลังเสี่ยวเอ้อร์ออกไป หลงจู๊ก็เงยหน้ามองซูจื่อหลิง “แม่นางน้อย...”

ซูจื่อหลิงยิ้มแล้วพูดว่า “ข้าแซ่ซูเจ้าค่ะ”

หลงจู๊ถูมือไปมา “แม่นางซู ซอสเห็ดของเจ้านี่มีเท่าไร?”

ซูจื่อหลิงเลิกคิ้ว “หลงจู๊ไม่กลัวหรือว่าข้าจะเรียกราคาสูงลิบ?”

“ราคาคุยกันได้...” เขาพูดไปครึ่งหนึ่งก็สังเกตว่ามีคนแอบมองเข้ามาจากนอกประตูอยู่บ่อย ๆ สีหน้าเขาพลันเคร่งขรึม แล้วเดินไปปิดประตูทันที