บทที่ 231 ปลูกพืชแซม

บทที่ 231 ปลูกพืชแซม

ท่านผู้เฒ่าซูกับคนอื่น ๆ ไม่ได้หักข้าวโพดแล้วขนกลับบ้านเหมือนสองครั้งก่อน

คิดว่าข้าวของซูจื่อหลิงคงยังไม่สุกเร็ว ๆ นี้ พวกเขาจึงหักข้าวโพดในแปลงนี้จนหมด ตะกร้าสะพายหลังใส่ไม่พอก็กองไว้ตรงหัวนา

พอหักข้าวโพดเสร็จก็ไปฟันต้นข้าวโพด พลิกเถามันเทศ เก็บกวาดที่นาให้โล่งสะอาดเรียบร้อยแล้ว แต่ละคนถึงหาบข้าวโพดกลับบ้านคนละสองเข่ง

ยังไม่ทันเข้าบ้านก็ได้กลิ่นหอมของกับข้าว พอเดินเข้าลานก็ได้ยินเสียงซูจื่อหลิงผัดอาหาร

พอเห็นพวกเขากลับมา ท่านย่าซูก็รีบลุกไปตักน้ำให้ล้างมือ พลางเหลือบมองซูจื่อหลิง

“เสี่ยวชิง เสร็จหรือยัง? ท่านปู่เจ้ากลับมาแล้ว”