บทที่ 225 ไม่มีชื่อ

บทที่ 225 ไม่มีชื่อ

พอเห็นนางกินเร็วขนาดนั้น ทุกคนก็ค่อนข้างประหลาดใจ “โอ้ ดูท่าอาซิ่วจะชอบกินจริง ๆ นะ แป๊บเดียวก็กินหมดชามแล้ว”

ท่านย่าซูพูดหยอก

อาซิ่วยิ้มเม้มปาก เห็นว่าทุกคนยังกินไม่หมด นางก็มีสีหน้าเขินอายอยู่บ้าง “นี่อร่อย!” นางพูดซ้ำ

เมื่อก่อนกินข้าวยังไม่อิ่ม จึงไม่เคยคิดถึงขนมกินเล่นพวกนั้น ตั้งแต่ซูจื่อหลิงเริ่มทำเต้าหู้ ในบ้านก็มีขนมกินเล่นให้กินอยู่เรื่อย ๆ อาซิ่วชอบมาก