บทที่ 184 ไข่เป็ด

บทที่ 184 ไข่เป็ด

“อ๊ะ ยังมีไข่เป็ดด้วยหรือ?” ซูจื่อหลิงเปิดดูแล้วพบว่ามีทุกอย่างเลย

ท่านย่าสะใภ้สี่พยักหน้า “ใช่ เป็ดพวกนี้จับมาเมื่อปีก่อน เริ่มออกไข่ตั้งแต่ปีที่แล้ว แล้วพวกมันก็แอบฟักไข่กันเองอยู่บ้าง ปีนี้เลยมีเป็ดเพิ่มขึ้นเยอะ วันไหนได้มากก็เก็บไข่ได้สิบสองสิบสามฟอง วันไหนได้น้อยก็เจ็ดแปดฟอง คนที่บ้านกินจนเบื่อกันหมดแล้ว ข้าคิดว่าพอฝนหยุดจะหาบไปขายที่อำเภอเสียเลย”

เฉลี่ยแล้ววันหนึ่งมีไข่เกือบสิบฟอง เดือนหนึ่งก็ได้มากกว่าสามร้อยฟอง ดวงตาของซูจื่อหลิงเป็นประกายขึ้นมา

“ท่านย่าสะใภ้สี่ ไม่ต้องหาบไปขายที่อำเภอแล้ว ขายให้ข้าโดยตรงก็ได้”