บทที่ 181 แพ้พิษ

บทที่ 181 แพ้พิษ

ถึงคนอื่นจะไม่กล้าขึ้นเขาลูกนี้ ทั้งยังไม่มีใครรู้จักเห็ดพวกนี้ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ทั้งสองกลับรู้สึกกลัวว่าจะมีคนมาเก็บไปเสียก่อน

พอขึ้นไปถึงเขาและเห็นว่าเห็ดยังอยู่ครบไม่ถูกแตะต้อง ทั้งคู่จึงค่อยโล่งใจ

เก็บเห็ดแถบนี้จนหมด ได้เต็มตะกร้าสะพายหลังหนึ่งใบแล้ว ทั้งสองก็เดินหาต่ออีกพักหนึ่ง ระหว่างทางก็ทยอยเจอเห็ดอยู่บ้าง แต่ไม่เจอเป็นดงใหญ่อีกแล้ว ส่วนใหญ่ขึ้นเป็นกระจุก ๆ กระจุกละสิบกว่าดอก

ทั้งสองเดินวนหาอย่างละเอียด เห็ดโคนหมดแล้ว แต่เห็ดมันไก่กับเห็ดเจี้ยนโส่วชิงยังมีอยู่ไม่น้อย