กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 177 ปลาหัวโต
มารดาของซูจื่อหลิงหน้าบึ้ง “รีบขึ้นมาเดี๋ยวนี้! ใครอนุญาตให้เจ้าลงไป? เจ้าไม่รู้หรือว่าแม่น้ำสายนี้พัดคนหายไปกี่คนแล้ว?”
ซูจื่อหลิงชะงักไป นางมองระดับน้ำที่สูงถึงเข่า “ท่านแม่ น้ำแค่นี้จะพัดคนไปได้อย่างไร?”
“รีบขึ้นมาเดี๋ยวนี้ ในหมู่บ้านมีเด็กถูกน้ำพัดไปตั้งกี่คนแล้ว เจ้าลืมไปหรือ?”
นี่เป็นครั้งแรกที่มารดาของซูจื่อหลิงเรียกชื่อนางตรง ๆ แค่คิดก็รู้ว่านางโมโหแค่ไหน
ปกติแม่น้ำสายนี้น้ำไม่ลึก แต่ถ้าเพิ่งฝนตก น้ำจะไหลเชี่ยวมาก สองปีก่อนหมู่บ้านลำบาก ทุกบ้านกินไม่อิ่ม เด็ก ๆ ในหมู่บ้านจึงพากันมาจับปลา โดยเฉพาะหลังฝนตก ปลาจะมีมากเป็นพิเศษ