กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 161 ส่งอาหาร
“ใช่ แต่เป็นลูกหมูป่า ไม่รู้ว่าจะเลี้ยงให้เชื่องได้หรือเปล่า” ซูจื่อหลิงพยักหน้า นางไม่ได้บอกว่ามีคนให้มา กลัวพวกนางจะเอาไปพูดเหลวไหลกันอีก หรือไม่ก็ผลีผลามขึ้นเขาไปจับหมูป่า
“ถ้าลูกหมูยังตัวไม่ใหญ่ก็เลี้ยงให้เชื่องได้ แค่กลัวว่าเป็นหมูวัยกำลังโต แบบนั้นทั้งทำลายข้าวของทั้งกัดคน เลี้ยงไม่ได้หรอก ต้องฆ่ากินเท่านั้น”
“ลูกหมูยังตัวไม่ใหญ่ คาดว่าเพิ่งครบเดือน”
ซูจื่อหลิงคุยกับพวกนางมาตลอดทาง พอมาถึงทางแยก พวกนางก็กลับไปทางท้ายหมู่บ้าน ส่วนซูจื่อหลิงเดินอีกทางกลับไปทางหัวหมู่บ้าน