บทที่ 102 เห็ดเจี้ยนโส่วชิงผัดพริกแห้ง

บทที่ 102 เห็ดเจี้ยนโส่วชิงผัดพริกแห้ง

“ก็ได้!” นางยกเก้าอี้ตัวเล็กมาขยับไปอีกฝั่งของกะละมัง แล้วเริ่มล้างอย่างละเอียด

ซูจื่อหลิงกำชับ “อาซิ่ว อย่าลืมดูว่ามีหญ้าหรือแมลงอยู่ในซี่ใต้หมวกเห็ดไหม ถ้ามีหญ้าก็ล้างออกให้สะอาด ถ้ามีแมลงก็ทิ้งไป เข้าใจหรือเปล่า?”

“อืม เข้าใจแล้ว!” แม้อาซิ่วจะตัวเล็ก แต่ทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราวกว่าซูจื่อมู่มาก ซูจื่อมู่ฉลาดก็จริง แต่ใจร้อน

ซูจื่อหลิงเห็นว่าอาซิ่วล้างสะอาดมาก แล้วยังไม่ขยำเห็ดจนเละด้วย บางดอกแทบไม่ได้แตะซี่ใต้หมวกด้วยซ้ำ ดูออกเลยว่างานนี้ต้องละเอียดแค่ไหน

หลังเลือกเห็ดหอมดอกบางทั้งหมดเสร็จ ท่านย่าซูมองเห็ดสีแดง สีเหลือง และสีดำที่ก้นตะกร้า มือไม่รู้จะเอื้อมไปทางไหนดี