บทที่ 100 เห็ดเจี้ยนโส่วชิงแดง

บทที่ 100 เห็ดเจี้ยนโส่วชิงแดง

“พี่สาว มีใยแมงมุมด้วย!” อาซิ่วพูดเสียงอ่อย

“งั้นหากิ่งไม้มา กวาดไปด้วยตอนเดินก็แล้วกัน” ซูจื่อหลิงหยิบกิ่งไม้ขึ้นมา ในป่ามีใยแมงมุมเยอะเหลือเกิน แทบจะมีอยู่ระหว่างต้นไม้ทุกสองต้น เผลอนิดเดียวก็โดนใยเหนียว ๆ ปะหน้าได้

ทั้งสองค่อย ๆ คลำทางเข้าไป บริเวณรอบนอกค่อนข้างแห้ง ไม่เจออะไรเลย ซูจื่อหลิงจึงพาอาซิ่วเดินลึกเข้าไปอีก ยิ่งเข้าไปก็ยิ่งชื้น ค่อย ๆ พบเห็ดใบสนอยู่บ้าง แต่นี่ไม่ใช่เห็ดที่ซูจื่อหลิงกำลังหา เธอไม่ชอบกินเจ้าสิ่งนี้ มันลื่นเกินไป

“อาซิ่ว เจอเห็ดหรือยัง?” ซูจื่อหลิงพิงต้นไม้ ใช้มือพัดลมให้ตัวเองสองสามที เนินเขานี้ชันอยู่บ้าง แค่ปีนขึ้นมาก็เหงื่อท่วมศีรษะแล้ว