กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 78 ผัดเครื่องหมู
ระหว่างทางกลับ พวกเขาเจอคนไม่น้อย พอเห็นว่าพวกเขาเก็บทั้งผักป่าทั้งหอยข้าวเปลือกมา ผู้คนก็หันกลับมามองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ไม่ใช่ว่าตระกูลซูขายเต้าหู้จนมีชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นแล้วหรือ? ไฉนยังเก็บทั้งผักป่าทั้งหอยข้าวเปลือก? แล้วหอยข้าวเปลือกนั่นกินได้หรือ?”
“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร เรื่องที่ว่าบ้านเขาอยู่ดีกินดีขึ้นก็เมียจูอวี๋พูดทั้งนั้น คำพูดของนางเชื่อได้หรือ? ฟังไว้ก็พอ!”
“คนคนนี้ว่างจัดจริง ๆ ไม่มีอะไรทำทั้งวัน เอาแต่ยุ่งเรื่องบ้านโน้นบ้านนี้”
“เจ้าพูดผิดแล้ว นางยุ่งจะตาย ช่วงนี้ลอกคราบไปชั้นหนึ่งแล้ว!”
“พูดอย่างไร?”