กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 36 หญ้ากวนอิน
เช้าวันถัดมา ฟ้าเพิ่งสาง ซูจื่อหลิงก็ตื่นแล้ว เธอเป็นห่วงจี้อวิ๋นชูและคนอื่น ๆ ทั้งยังนึกถึงเรื่องเต้าหู้ พอฟ้าสางก็หลับต่อไม่ลง
คงเป็นเพราะเมื่อวานเดินเยอะเกินไป ขาของเธอถึงได้ปวดเมื่อยมาก พอหัวถึงหมอนเมื่อคืนก็หลับไปทันที
ประตูไม้เก่าส่งเสียงเอี๊ยดดังขึ้น พอเธอผลักประตูออก ก็เห็นภาพวุ่นวายอยู่ในลานบ้าน เดิมทีเธอนึกว่าตัวเองตื่นเช้ามากแล้ว ในบ้านก็ไม่มีเสียงอะไรเลย ไม่คิดว่า...
ทุกคนจะตื่นเช้ากว่าเธอเสียอีก!
ผู้คนเต็มลานบ้าน พอได้ยินเสียงเปิดประตู ทุกคนก็ชะงักราวกับถูกกดปุ่มหยุดการเคลื่อนไหว แล้วหันมามองเธอพร้อมกัน
ซูจื่อหลิง “...”