บทที่ 31 อิ่มจนท้องตึง

บทที่ 31 อิ่มจนท้องตึง

เมื่อเห็นท่านย่าซูกำลังทำอาหารอยู่บนเตาอีกเตา ซูจื่อหลิงจึงตอบคำถามของนาง “ท่านย่า ข้ารู้แล้ว ไม่ได้ใช้เงินฟุ่มเฟือยเสียหน่อย เราก็ไม่ได้กินกันทุกวัน นาน ๆ กินสักครั้งเอง อีกอย่างท่านปู่กับท่านอาสามผอมลงไปตั้งเยอะแล้ว เงินหมดก็หาใหม่ได้ แต่ถ้าร่างกายทรุดโทรมไปก็จะไม่เหลืออะไรแล้วนะ”

เมื่อเห็นเด็กสาวพูดมีเหตุผลเป็นฉาก ๆ ท่านย่าซูก็เดินเข้ามา ยิ้มพลางจิ้มหน้าผากนาง “เจ้านี่นะ ข้าเถียงเจ้าไม่ชนะจริง ๆ”

ซูจื่อหลิงกะดูว่าน้ำร้อนแล้ว จึงเดินไปพลิกเนื้อ เนื้อต้องพลิกเป็นครั้งคราว ไม่อย่างนั้นจะติดก้นหม้อ แต่ถ้าพลิกบ่อยเกินไปกากหมูก็จะแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย