เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 ประกายค้างแห่งปาฏิหาริย์
สัมผัสของลูกแสงเจ็ดสีที่พันรอบปลายนิ้วชายคนนั้นแล่นผ่านไขกระดูกราวกับกระแสไฟฟ้า ทั้งเจ็บแปลบและอบอุ่น ดวงตาจักรกลเทียมของเขาปรับโฟกัสโดยอัตโนมัติ ม่านตาสะท้อนทางช้างเผือกที่ไหลวนอยู่ในลูกแสง จักรวาลขนาดจิ๋วซึ่งประกอบด้วยจุดแสงระดับนาโนจำนวนนับไม่ถ้วน แต่ละจุดแสงกำลังถ่ายทอดเศษเสี้ยวความทรงจำของอีฟกับมี่ถัง
“ผู้บัญชาการ...นี่มันอะไรกันแน่...”
เสียงของเขาติดอยู่ในลำคอ ปลายนิ้วหุบเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ราวกับอยากคว้าแสงเส้นนั้นไว้ แต่ลูกแสงกลับแยกตัวออกฉับพลัน แปรเป็นลำแสงเจ็ดสายพุ่งไปคนละทิศ หนึ่งในนั้นพุ่งตรงเข้ากลางหน้าผากของเขา
ความเจ็บปวดแสนสาหัส
จากนั้นก็เป็นความกระจ่างแจ้งที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
เส้นประสาทตาของชายคนนั้นถูกเชื่อมเข้ากับโครงข่ายข้อมูลขนาดมหึมาโดยฝืนบังคับ เขาเห็นจุดแสงเจ็ดสีนับหมื่นลอยอยู่เหนือซากปรักหักพังของโตเกียวใหม่ คล้ายฝนดาวตกที่พุ่งย้อนทาง กำลังกระจายไปทั่วทุกแห่งบนโลก จุดแสงแต่ละจุดบรรทุกเศษเสี้ยวจิตสำนึกของอีฟ·มี่ถัง และกำลังค้นหาพาหะที่เหมาะสม