เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 การตื่นรู้ของจักรกล
เสียงกรีดร้องของเสี่ยวจิ่วก้องกังวานอยู่ในแคปซูลรักษา
น้ำมันเครื่องสีดำซึมออกจากบริเวณแขนที่ขาดไม่หยุด ผสมกับเลือดสีแดงสดจนกลายเป็นสีม่วงดำประหลาด ฮั่วฮวากดตัวเขาไว้แน่น ระบบไฮดรอลิกของแขนจักรกลส่งเสียงครางราวกับรับน้ำหนักไม่ไหว
“กดเขาไว้! ฉีดยากล่อมประสาทอีกเข็ม!”
กรงเล็บของมี่ถังยื่นออกมาแล้วหดกลับ หางฟาดพื้นอย่างหงุดหงิด บาดแผลของเธอปริออกอีกครั้ง ขนสังเคราะห์ถูกย้อมเป็นสีแดงไปเป็นบริเวณกว้าง
“ไม่ได้ผล! เจ้านั่นกำลังต่อต้านการรักษา!”
สิงเทียนยืนอยู่ตรงมุม เลนส์ออปติคัลจับจ้องจุดเชื่อมต่อโลหะบริเวณแขนที่ขาดของเสี่ยวจิ่ว—หนวดสีดำเส้นเล็กกำลังขยับหยุกหยิก พยายามเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ทางการแพทย์รอบข้างราวกับสิ่งมีชีวิต
ดวงตาเทียมของเหล่ากุ่ยกะพริบรัว มือที่ถือปืนเชื่อมเลเซอร์คอยปรับระยะโฟกัสอยู่ตลอด
“ต้องตัดส่วนที่ติดเชื้อทิ้ง…” เสียงของเขาสั่น “นาโนจักรกลพวกนั้นกำลังกลืนผสานเนื้อกับเลือดของเขา!”
จู่ ๆ ฮั่วฮวาก็ควักปืนขึ้นมาเล็งใส่สิงเทียน!