270 - บทที่ 269 คำว่าไร้เทียมทานคือสิ่งใด

บทที่ 269 คำว่าไร้เทียมทานคือสิ่งใด

-----------------------------------------

ภายในเรือนไม้เก่าแก่หลังหนึ่งที่มีสีแดงตั้งตระหง่านอยู่กลางสถาบันเทพวรยุทธ์

แสงตะวันสาดส่องลงมา ทำให้อากาศภายในดูพริ้วไหวราวกับผิวน้ำที่ถูกรบกวน แสงวับวาวนั้นช่างดูงดงามจับตา

ร่างสามร่างเดินผ่านเขตแดนอาคมเข้ามายังสถานที่แห่งนี้

หมิงเหล่าเอ่ยขึ้นว่า “เจ้าอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย”

ร่างอันชราภาพของเฟิงเสวียนยืนอยู่หน้าผนังยาวเหยียด เขาทำราวกับไม่ได้ยินเสียงใดๆ เอาแต่เฝ้ามอง ‘ของเก่า’ แต่ละชิ้นบนผนังด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความโหยหาอดีต

จุดสูงสุดของผนังคือมีดพับสำริดที่หักสะบั้น

มันเป็นของอธิการบดีรุ่นแรกของสถาบันเทพวรยุทธ์เมื่อกว่า 200 ปีก่อน

ส่วนจุดต่ำสุดคืออาวุธที่ราชันโลหิตหลี่ตงเคยใช้ มันคือแถบผ้าไหมสีแดงที่ขาดรุ่งริ่ง