กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 264 เข้ามาพร้อมกันเลยเถอะ ในสายตาของเหล่าอัจฉริยะระดับท็อป เขาคือปีศาจ
-----------------------------------------
ลั่วซีมองไปยังร่างที่อยู่บนทะเลสาบน้ำแข็งด้วยท่าทีเลื่อนลอย
เขาแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
แม้ตัวนางจะพยายามฝึกฝนอย่างหนัก แต่ช่องว่างระหว่างนางกับเขากลับไม่ได้ลดน้อยลงเลย ซ้ำยังห่างไกลออกไปมากขึ้นเรื่อยๆ จนเกินกว่าที่นางจะจินตนาการได้...
เมื่อเจียงหยวนเก็บเจตจำนงแห่งวิถียุทธ์กลับไป
เหล่าอัจฉริยะทั้งหลายถึงค่อยมีโอกาสได้หายใจหายคอ
เยี่ยเก้าหลิงทรุดเข่าลงข้างหนึ่งบนโขดหินกระบี่ หอบหายใจอย่างหนักหน่วง เส้นผมสีเข้มที่เปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อแนบติดอยู่กับแก้ม เพียงแค่ยังไม่ได้ลงมือปะทะกันนางก็สูญเสียพลังกายไปมากโขแล้ว เห็นได้ชัดว่าแรงกดดันที่อีกฝ่ายมอบให้แก่เธอนั้นมหาศาลเพียงใด
นี่ขนาดเป็นเพียงแรงกดดันวรยุทธ์ที่ไม่ได้มุ่งเป้ามาที่ตัวนางโดยเฉพาะ
หากเขาตั้งใจเล่นงานนางเพียงคนเดียว เล่า? เกรงว่าเพียงแค่สายตาเดียว จิตวิญญาณของนางคงจะแตกสลายจนหมดสิ้นและหมดสติไปในทันที