กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 248 ราวกับมองมดปลวก
-----------------------------------------
จ้าวซินหรันสะบัดหน้าขวับไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว
ทว่าว่างเปล่าไร้ซึ่งสิ่งใด
แต่ผู้คนรอบข้างกลับแสดงสีหน้าเหมือนเห็นผี ต่างพากันจ้องมองไปที่ด้านหลังของนางอย่างเหม่อลอย
จ้าวซินหรันรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาทันที ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วแผ่นหลัง
เบื้องหลังของนาง... มีบางอย่างอยู่หรือ?
แต่เหตุใดนางถึงไม่รู้สึกถึงตัวตนของอีกฝ่ายได้เลย?
นางค่อยๆ หันกลับไป
ปรากฏให้เห็น