กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 246 ความผูกพัน จิตเดิมแท้ และตัวตน
-----------------------------------------
มองดูบุตรชายของตนที่ยืนอยู่กลางแสงแดดในลานบ้าน
เถาชุนหรูยกมือขึ้นปิดปาก น้ำตาไหลรินด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา
“เสี่ยวหยวน นั่นเจ้าหรือ?”
เจียงหยวนแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า “ท่านแม่ เป็นฉันเองนะ”
เถาชุนหรูไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป นางถลาเข้าไปกอดเขาแน่นพลางร้องไห้โฮ:
“เจ้าเด็กตัวแสบ ทำไมถึงเพิ่งกลับมาเอาป่านนี้...”
“รู้หรือไม่ว่าแม่คิดถึงเจ้าแค่ไหน แม่กลัวเหลือเกินว่าเจ้าจะไม่ได้กลับมาอีกแล้ว...”
“แม่คิดถึงเจ้าจนแทบขาดใจ...”