233 - บทที่ 233 ไม่พอใจก็เข้ามา

บทที่ 233 ไม่พอใจก็เข้ามา

-----------------------------------------

มองไปยังร่างหนุ่มน้อยเบื้องหน้าที่ถูกห่อหุ้มด้วยปราณทองคำและสายฟ้าสีดำจนไม่อาจเห็นใบหน้าชัดเจน

ซ่งรื่อเซาสีหน้าเคร่งขรึม แววตาไม่อาจปิดบังความตกตะลึง

“ท...ท่านปู่...”

ซ่งโหยวบนพื้นดินเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก

เขากับหนานซูเจินต้องอาศัยสมบัติลับชิ้นหนึ่ง จึงสามารถต้านทานแรงกดดันอันมหาศาลนั้นไว้ได้ จนไม่ถึงกับต้องหมอบลงไปสลบเหมือดกับพื้น

ซ่งรื่อเซาก้มลงมองทั้งสองคนเล็กน้อย พลางด่าทอในลำคอว่า “ไอ้เด็กเวร ออกจากเมืองแค่นี้ ไปหาเรื่องคนที่แตะต้องไม่ได้แบบนี้มาได้ยังไงกัน?”

ถึงจะพูดเช่นนั้น

เขาก็ยังถอนหายใจออกมาได้เล็กน้อย