กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 204 เจ้าตายแล้ว
-----------------------------------------
เฮยมู่หันขวับด้วยความตื่นตระหนก
ทว่าเบื้องหน้ากลับว่างเปล่าไร้ผู้คน
“เฮ้อ...”
เฮยมู่ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
หูแว่วไปเองสินะ
เพราะหากมีใครสามารถเข้าใกล้ตัวเขาได้ถึงเพียงนี้โดยไม่ให้เขารู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย
คนผู้นั้นย่อมต้องเป็นยอดฝีมือสายลอบสังหารในระดับเดียวกัน หรือไม่ก็ยอดฝีมือขั้นสูงกว่า
คนระดับนั้นไม่มีเหตุผลอันใดที่จะต้องมาปรากฏตัวที่นี่