160 - บทที่ 160 ประกายไฟแห่งความหวังเพียงหนึ่งเดียว ส่องสว่างทั่วโลกที่สิ้นหวัง

บทที่ 160 ประกายไฟแห่งความหวังเพียงหนึ่งเดียว ส่องสว่างทั่วโลกที่สิ้นหวัง

-----------------------------------------

ครึ่งหนึ่งของเมืองถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีขาวซีด

เงาอสูรขนาดมหึมาใหญ่กว่าสนามฟุตบอล 10 แห่งกำลังจ้องมองลงมายังเมืองเบื้องล่าง พร้อมกับเปล่งเสียงหัวเราะที่ชวนขนลุกและน่าสะพรึงกลัว

“เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย...”

เสียงนั้นประหลาดและน่าสยดสยองอย่างยิ่ง ราวกับสายลมหนาวที่พัดผ่านออกมาจากห้วงลึกอันมืดมิดไร้ก้นบึ้ง

มันไม่ได้จู่โจม เพียงแค่ดำรงอยู่ณ ที่แห่งนั้น

ทว่าเพียงการดำรงอยู่ของมัน ก็เพียงพอที่จะเร่งเร้าให้คำสาปทมิฬทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น

และทำให้ทั้งสองเมืองต้องจมดิ่งลงสู่ความสิ้นหวังที่ไร้จุดสิ้นสุด...

“ไอ้ของน่ารังเกียจ! ไปตายซะ!”