147 - บทที่ 147 กฎทองคำ ผู้คนต่างเฝ้ามองเด็กหนุ่มดั่งเฝ้ามองเทพเจ้า

บทที่ 147 กฎทองคำ! ผู้คนต่างเฝ้ามองเด็กหนุ่มดั่งเฝ้ามองเทพเจ้า!

-----------------------------------------

“ฉิบหายแล้ว! นั่นเทพเจียง! เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?!”

ใครบางคนอุทานขึ้น

ทุกคนแหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า

ร่างเล็กจ้อยของเด็กหนุ่มที่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงสีดำพุ่งทะยานราวกับดาวตกมุ่งตรงไปยังดวงอาทิตย์ที่ใหญ่กว่าตนเองนับเท่าไม่ถ้วน

ประหนึ่งตั๊กแตนที่พยายามใช้แขนขวางรถม้า

เปรียบได้กับอิคารัสในตำนานเทพปกรณัมที่โผบินเข้าหาดวงตะวันจนร่างกายถูกหลอมละลาย

ทว่าในยามนี้

รัศมีที่เปล่งประกายออกมาจากร่างของเขากลับเจิดจรัสยิ่งกว่าดวงอาทิตย์เสียอีก