กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 145 ดั่งเทพเจ้าท่ามกลางเปลวเพลิง ผู้คนทำได้เพียงแหงนมอง
-----------------------------------------
“พ่อของลูก... แม่ไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม... นั่นลูกชายของเราใช่หรือไม่?” เถาชุนหรูเอ่ยถามอย่างเลื่อนลอย
“อ่า...” เจียงต้ามู่เองก็ตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ สมองมึนงงจนไม่อาจดึงสติกลับมาได้จากภาพที่เห็นตรงหน้า
ร่างที่อยู่บนฟากฟ้าเหนือโลกหล้าเปี่ยมด้วยพลังอันมหาศาล กำลังกอบกู้ชีวิตผู้คนนับหมื่นในยามวิกฤต
เพียงพลิกฝ่ามือก็สังหารอสูรร้ายระดับ 7 ได้
รัศมีเจิดจรัสจนไม่อาจจ้องมองตรงๆ ทำได้เพียงแหงนหน้ามองด้วยความยำเกรง
ทว่าตัวตนเช่นนี้
กลับเป็นลูกชายของเขา...
“โฮก!”