128 - บทที่ 128 ร่างที่ยืนหยัดอยู่บนนภากาศ สังหารวานรยักษ์หลังเหล็กสิ้นซาก

บทที่ 128 ร่างที่ยืนหยัดอยู่บนนภากาศ สังหารวานรยักษ์หลังเหล็กสิ้นซาก!

-----------------------------------------

ต้นไม้ใหญ่ความยาวหลายสิบเมตรปลิวว่อนมาจากฟากฟ้า ก่อนจะฟาดลงมาอย่างหนักหน่วง แรงปะทะของลมพัดพาจื่ออินและสหายปลิวหายไปจากอากาศและกระแทกเข้ากับพื้นดินจนกลิ้งหลุนๆ ไปกว่าสิบตลบ

“แฮ่ก... แฮ่ก... แฮ่ก...”

จื่ออินหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

“หลิวหลิว เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”

หลิวหลิวหมอบอยู่บนพื้นไม่ไกลนัก นางไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

ในขณะที่จื่ออินกำลังจะเข้าไปตรวจสอบ

“ปัง!”

เงาดำขนาดมหึมาตกลงมาตรงหน้า แรงกระแทกทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง