กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 100 เรียกตัวเซี่ยชิงโหวมา บรรดาเด็กนักเรียนมัธยมปลายที่ตะลึงงันจนพูดไม่ออก
-----------------------------------------
“เจ้าคือเสี่ยหลินงั้นรึ?”
สายตาของทุกคนโดยรอบจับจ้องไปที่ร่างของเสี่ยหลินเป็นจุดเดียว
นางฝืนข่มความกลัวแล้วเอ่ยว่า “ขะ...ข้าเอง แล้วอย่างไร?”
“โม่ซีซีเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน ดูเหมือนว่านางจะได้รับ ‘การดูแล’ จากเจ้าอยู่ไม่น้อยเลยนะ” เจียงหยวนกล่าวอย่างราบเรียบ
ทว่าเพียงประโยคเดียวกลับสร้างความตื่นตะลึงไปทั่ว
เหล่านักเรียนต่างพากันตกใจสุดขีด
“โม่ซีซี? ดาวโรงเรียนปีหนึ่งคนนั้นน่ะนะ?!”
“เหมือนเคยได้ยินนางพูดจริงๆ ด้วยว่านางมีลูกพี่ลูกน้องแซ่เจียง...”