กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 54 ตบสั่งสอนฉินหนานซุนด้วยมือเดียว ไม่รู้ว่าเจ้าจะวางท่าไปเพื่ออะไร
-----------------------------------------
วินาทีที่อู่ผิงมองเห็นนัยน์ตาสีทองคู่นั้น หัวใจของเขาก็คล้ายกับถูกมือที่มองไม่เห็นกระชากเอาไว้ ความหวาดหวั่นแล่นพล่านไปทั่วร่างอย่างไม่มีสาเหตุ จนทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านไปทั้งตัว
“เป็นไปไม่ได้!” ผู้อาวุโสในห้วงความคิดของเขาส่งเสียงร้องอย่างเหลือเชื่อ
“เด็กหนุ่มที่ยังเยาว์วัยเพียงนี้ จะครอบครองไอสังหารแห่งวิถียุทธ์ได้อย่างไรกัน?!”
ต่อให้เป็นเพียงแค่เค้าลาง ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนตกตะลึงได้แล้ว
ลั่วซีมองเจียงหยวนด้วยความประหลาดใจ นางครุ่นคิดในใจว่า
“เป็นเขา...”