กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
หลินชิงเหยียนกระโดดลงจากโขดหินใหญ่ ก้าวเท้าแผ่วเบาดุจแมลงปอแตะผิวน้ำมาหยุดยืนอยู่ข้างกายเจียงหยวน
“ก็แค่พอใช้ได้”
“ถ้าเป็นฉันลงมือเอง คงไม่ต้องใช้เวลานานขนาดนั้นหรอก”
เธอกล่าวอย่างถือดี
ว่าที่จักรพรรดินีชิงเหยียนผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร
“ครับๆ คุณเก่งที่สุดแล้ว”
เจียงหยวนเออออไปตามเรื่องพลางมองดูเลเวลที่เพิ่มขึ้นและแต้มผลงาน 16 แต้มในบัตรบันทึกด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจหุบได้
ให้ตายสิ การฆ่าอสุรกายเพื่ออัปเลเวลนี่มันไวสะใจจริงๆ!
หลินชิงเหยียนเห็นท่าทางเช่นนั้นก็นึกหงุดหงิดอยู่ในใจ เธอหมายมั่นปั้นมือว่าจะหาโอกาสให้เขาได้เห็นความแข็งแกร่งของเธอ เพื่อให้เขาต้องตกตะลึงจนลืมไม่ลงสักครั้ง
“แล้วซากอสุรกายพวกนี้จะเอายังไงดี?” เจียงหยวนถาม