บทที่ 13 ฉันเป็นฝ่ายชนะแล้ว

เจียงหยวนเดินทางมาถึงสวนสาธารณะดอกแอปริคอตที่อยู่ใกล้เคียง

เวลานี้ล่วงเลยมาถึง 3 ทุ่ม 10 นาทีแล้ว

ภายในสวนยามค่ำคืนนั้นเงียบสงัดและว่างเปล่า ไร้ซึ่งผู้คน

จากโซนเครื่องเล่นเด็ก มีเสียงชิงช้าแกว่งไกวส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังแว่วมา

เจียงหยวนหันไปมองตามต้นเสียงนั้น

ร่างเล็กบอบบางร่างหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนชิงช้า

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลัง

เด็กสาวผมมวยคู่ขยับหูเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามอง เธอเห็นเจียงหยวนที่สวมกางเกงลำลองและหมวกแก๊ปกำลังเดินตรงเข้ามาหา

“นายมาสายนะ”

“มัวแต่ฝึกซ้อมจนลืมดูเวลาไปหน่อย”