บทที่ 302 ฟ้าถล่มใส่เย่ฝาน!

บทที่ 302 ฟ้าถล่มใส่เย่ฝาน!

หลังจากแน่ใจว่าทั้งสิบกว่าคนตายหมดแล้ว เฉินเสวียนก็เดินมายังร้านโอสถแรง

ภายในร้านขายยายังคงเป็นระเบียบเรียบร้อย แม้คนพวกนั้นจะหนีเอาชีวิตรอดแต่ก็ไม่ได้ทำให้ข้าวของในร้านเสียหายเลยแม้แต่น้อย

ไม่ใช่เพราะไม่มีเวลา แต่เป็นเพราะไม่มีความจำเป็นเลยต่างหาก

ตลาดมืดเป็นสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้มีอยู่แต่แรกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสมุดบัญชีหรือสิ่งของพวกนั้น สำหรับพวกเขาแล้วก็ไม่ได้นับเป็นหลักฐานมัดตัวอะไร

เพราะแค่มีคนอยู่ที่นี่ ก็เป็นความจริงที่เถียงไม่ขึ้นแล้ว

ตลาดมืดดำรงอยู่มาหลายสิบปี ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ทุกคนต่างรู้ดีว่า ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาเมื่อไหร่ นั่นคือเรื่องใหญ่ระดับสะเทือนฟ้าดิน

เมื่อก้าวเข้ามาในร้านขายยา สิ่งแรกที่สะดุดตาก็คือตัวยาอันละลานตา