กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 289 เรื่องพวกนี้ยังไงก็ต้องมีคนทำ!
ทว่าสิ่งที่ทำให้ว่านเม่ยเอ๋อร์ยิ่งตื่นตระหนกตกใจเข้าไปใหญ่ก็คือพญามารเจียวหายตัวไปแล้ว!
เมื่อเห็นข้างกายว่างเปล่าไร้เงาคน ซ้ำยังได้ยินว่านักยุทธ์มนุษย์สังหารเวรยามแล้วหลบหนีออกไป ว่านเม่ยเอ๋อร์ก็เป็นห่วงความปลอดภัยของพญามารเจียวเป็นอย่างยิ่ง
เพราะอย่างไรเสียก็เป็นเขาที่คอยเฝ้าเชลยศึกทั้งห้าพันคนนี้
"พญามารเจียวล่ะ? พญามารเจียวอยู่ไหน! รีบตามตัวเขามาพบฉันเดี๋ยวนี้!"
ว่านเม่ยเอ๋อร์รีบเอ่ยถามทันควัน
สัตว์อสูรชั้นผู้น้อยได้ยินดังนั้นก็รีบตอบไปว่า "นายหญิงน้อย พญามารเจียวก็หายตัวไปแล้วเหมือนกันขอรับ..."
"พวกเรามุ่งหน้าไปยังถ้ำที่คุมขังมนุษย์ พบเพียงศพของสัตว์อสูรเฝ้ายาม แต่ไม่พบร่องรอยของพญามารเจียวเลยขอรับ..."
"อะไรนะ!"
พอได้ยินคำนี้ ว่านเม่ยเอ๋อร์ก็รีบลุกขึ้นยืนทันที