กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 284 ช่างเป็นกฎซ่อนเร้นในที่ทำงานที่ดุเดือดเผ็ดมันจริง ๆ...
หลังจากกำชับพวกหยางเวยทั้งสามคนไปสองสามคำ เฉินเสวียนก็มุ่งหน้าไปยังถ้ำที่ว่านเม่ยเอ๋อร์อยู่
ตลอดทาง เฉินเสวียนรู้สึกกระสับกระส่ายกังวลใจอย่างยิ่ง...
ในเมื่อปลอมตัวเป็นพญามารเจียว สิ่งที่เขากลัวที่สุดก็คือการต้องมาข้องแวะกับว่านเม่ยเอ๋อร์คนนี้มากเกินไป...
อีกอย่าง แม้จะได้อยู่กับพญามารเจียวแค่ช่วงสั้น ๆ แต่เฉินเสวียนก็สัมผัสได้ว่าจริง ๆ แล้วพญามารเจียวก็แอบกลัวว่านเม่ยเอ๋อร์อยู่ไม่น้อย
สาเหตุคืออะไรเฉินเสวียนย่อมไม่รู้ แต่นั่นยิ่งทำให้เขาระแวงหนักขึ้น...
ระหว่างที่กำลังคิด เฉินเสวียนก็มาถึงถ้ำของว่านเม่ยเอ๋อร์แล้ว
"นายหญิงน้อย ท่านเรียกผมเหรอครับ?"
เฉินเสวียนยืนอยู่หน้าปากถ้ำอย่างนอบน้อม ยังไม่กล้าเดินเข้าไป...
"เข้ามาสิ..."