กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 282 ฟาดหน้ามันสักสองฉาด ให้มันรู้จักฉันซะบ้าง!
หลังจากพักผ่อนปรับสภาพมาตลอดทั้งคืน เลือดลมของเฉินเสวียนก็ฟื้นฟูขึ้นมาได้เกินครึ่งในที่สุด ส่วนเสียงของสามสาวก็แหบแห้งไปตามระเบียบ...
พอก้าวออกจากถ้ำ ด้านนอกก็ยังมีสัตว์อสูรสิบกว่าตัวยืนกระจัดกระจายคอยอยู่หลังทนอดหลับอดนอนมาทั้งคืน...
พอเห็น "พญามารเจียว" ผู้เป็นลูกพี่เดินออกมา ฝูงสัตว์อสูรต่างก็พากันถอนหายใจอย่างโล่งอก
"ท่านราชา ท่านราชา คราวนี้ถึงตาพวกเราแล้วใช่ไหมขอรับ..."
"???"
อะไรกันเนี่ย? ความต้องการมันจะล้นหลามขนาดนั้นเลยเรอะ?!
เฉินเสวียนมองอสูรหมาป่าที่พูดอยู่ตรงหน้าแล้วถีบเปรี้ยงเข้าใส่ทันที
"ไสหัวไปให้หมด!"
"วันๆ ในหัวคิดแต่เรื่องพรรค์นี้กันหมด ดูฉันเป็นตัวอย่างบ้างได้ไหม ไสหัวกลับไปบำเพ็ญเพียรกันให้หมด!"