กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 271 ฉันเป็นตัวถ่วงงั้นเหรอ? พวกเธอต่างหากที่เป็นตัวภาระ!
"???"
คำพูดประโยคเดียวของเย่ฝานทำเอาเย่เทียนเฉินถึงกับไปไม่เป็น เขายังไม่ทันได้ปลอบเย่ฝานเลย เย่ฝานกลับกลายเป็นฝ่ายมาปลอบเขาแทนเสียอย่างนั้น!
"หลาน... หลานไม่เป็นอะไรแน่นะ?"
เย่เทียนเฉินรีบสาวเท้าเข้ามาข้างกายเย่ฝาน
ถ้าไม่ได้เห็นว่าสภาพของเย่ฝานยังดูปกติดีอยู่ล่ะก็ เขาคงอดสงสัยไม่ได้แล้วว่าหลานชายคนนี้จิตใจได้รับการกระทบกระเทือนจนเพี้ยนไปแล้วหรือเปล่า
"ผมไม่เป็นไรครับปู่ ผมสบายดีจริงๆ นะ!" เย่ฝานมองเย่เทียนเฉินพลางเอ่ยขึ้น
เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องนี้ให้เย่เทียนเฉินฟังอย่างไรดี แต่ดูจากท่าทางแล้ว อีกฝ่ายเหมือนจะไม่ต้องการคำอธิบาย แถมยังกลับมาคอยปลอบใจเขาเสียอีก...
เย่เทียนเฉินเอ่ยขึ้นว่า "หลานวางใจเถอะ ของที่เสียไปแล้วมันยังเอากลับคืนมาได้ ปู่ขอรับประกันกับหลานเลย!"
"ครับ"