กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 265 ครึ่งก้าวนักบุญอสูรว่านเม่ยเอ๋อร์...
"ผู้ชายเหรอ? นายหญิงน้อย ท่านจะเล่นสนุกกับผู้ชายเหรอครับ?" เมื่อพญามารเจียวได้ยินเช่นนั้น ดวงตางูขนาดมหึมาก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที
"ทำไม?"
ว่านเม่ยเอ๋อร์ปรายดวงตาเรียวยาวมองมา ร่างของพญามารเจียวก็พลันสั่นสะท้านขึ้นมาทันที
"ไม่มีอะไรครับ ผู้น้อยจะรีบไปหามาให้เดี๋ยวนี้..."
เพียงชั่วครู่ นักยุทธ์มนุษย์สองคนก็ถูกพาตัวมาอยู่ตรงหน้าว่านเม่ยเอ๋อร์
เพียงแค่ปรายตามองอย่างเย็นชา ว่านเม่ยเอ๋อร์ก็ขมวดคิ้วแน่น "แค่ของพรรค์นี้สองคนเนี่ยนะ?"
พญามารเจียวได้แต่ยิ้มเจื่อนพลางกล่าว "นายหญิงน้อย ท่านอาจยังไม่ทราบ กองทัพมนุษย์พวกนี้โดยทั่วไปมีแต่นักยุทธ์ มนุษย์ผู้ฝึกตนที่มีระดับขอบเขตสูงกว่านี้จับตัวยากมากจริงๆ ครับ..."
"อีกอย่าง ถึงจะจับมาได้ นายหญิงน้อยก็ไม่อาจนำมาผลาญเล่นตามใจชอบได้..."