กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 261 นี่คือความห่วงใยจากเฉินเสวียน...
"ปู่รู้แล้ว ปู่รู้แล้ว ปู่รู้หมดแล้ว!"
เมื่อเห็นหลานชายอย่างเย่ฝานต้องเจ็บปวดทรมานถึงเพียงนี้ น้ำเสียงของเย่เทียนเฉินก็เริ่มสั่นเครือ
พอเหลือบมองไปที่เป้ากางเกงของเย่ฝาน น้ำตาก็พาลจะไหลเอ่อรอบเบ้าตา
เลือดสีแดงสดซึมเปื้อนเป้ากางเกงจนชุ่ม เลอะเปรอะเปื้อนจนเละเทะไปหมด ของเหลวไม่ทราบชนิดเปียกชุ่มกางเกงจนโชก...
"หลานรัก อดทนไว้นะ! แข็งใจไว้ ปู่จะพาแกไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้แหละ"
เย่เทียนเฉินอุ้มเย่ฝานขึ้นมา
"เดี๋ยวก่อน! การแข่งขันยังไม่จบ! เขาไปยังไม่ได้!" ขณะที่กำลังจะก้าวออกไป เสียงของกรรมการก็ดังขึ้น
"แข่งเหรอ? แข่งกับแม่มึงสิ!"
เย่เทียนเฉินหันขวับไปมองกรรมการ สายตาอันเย็นยะเยือกน่าสะพรึงกลัวทำเอากรรมการตกใจจนก้าวถอยหลังไปสองก้าว