เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 244 เชื่อฉันสิ เจอเขาแล้วคุกเข่ายอมแพ้ไปซะ...
เวลาแปดโมงครึ่งตอนเช้า ผู้ชมเริ่มทยอยเข้าสู่สนาม
นอกจากนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยวิถียุทธ์ต่างๆ แล้ว ยังมีผู้ชมทั่วไปที่ซื้อตั๋วเข้ามาชมด้วย
ในฐานะที่เป็นงานแข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของต้าเซี่ยในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตั๋วเข้าชมการประลองใหญ่ระดับประเทศจึงหาซื้อได้ยากยิ่ง
ที่นั่งหลายพันที่ในสนามเต็มแน่นไม่มีว่าง ป้ายผ้าผืนยักษ์ทางฝั่งทิศเหนือและใต้ถูกคลี่กางออกโดยสองมหาวิทยาลัย
ฝั่งหนึ่งคือมหาวิทยาลัยหลงเย่า อีกฝั่งคือมหาวิทยาลัยหลงอู่
เดิมทีนักศึกษาของทั้งสองมหาวิทยาลัยก็ฮึดฮัดกินแหนงแคลงใจกันอยู่แล้ว การประลองระดับประเทศครั้งนี้จึงกลายเป็นเวทีประชันกันของทั้งสองสถาบันไปโดยปริยาย
"หลงอู่ต้องชนะ!"
"หลงเย่าต้องชนะ!"
"หลงอู่ต้องชนะ!"