กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 228 ฉันหมายถึงทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้มันก็แค่พวกสวะทั้งนั้น...
"มหาวิทยาลัยหลงเย่าของเราต้องขายหน้าเพราะแกจนหมดสิ้น!"
ชายหนุ่มคนหนึ่งลุกขึ้นยืนพลางชี้นิ้วใส่หน้าจางฟาเฉียง
"สู้เด็กใหม่ปีหนึ่งไม่ได้ก็ช่างเถอะ แต่นี่แกถึงกับคุกเข่ายอมแพ้บนเวทีประลองเนี่ยนะ?"
"แกคิดว่าตัวเองเป็นตัวแทนของใครกัน? แกเป็นตัวแทนของมหาวิทยาลัยหลงเย่า! แกเป็นตัวแทนของทำเนียบเฟิงอวิ๋นปีสี่ของพวกเรานะ!"
ชายคนนั้นเดือดดาลจนคุมไม่อยู่และแผดเสียงคำรามออกมาไม่หยุด
ส่วนจางฟาเฉียงที่นั่งอยู่บนพื้นมีสีหน้าเขียวคล้ำ แม้อันดับของเขาในหลงเย่าจะไม่สูงเท่าชายคนนี้ แต่ประเด็นคือทุกคนต่างก็รุ่นราวคราวเดียวกัน การถูกเพื่อนร่วมรุ่นเหยียดหยามเช่นนี้ ย่อมจินตนาการความรู้สึกของจางฟาเฉียงได้ไม่ยาก
"เขาแข็งแกร่งมาก!"